wanneer liefde wil dat je je koest houdt weet je niet wat koesteren is
volmaakt
autopoiese ieder moment lost een virus op en ontstaan vanzelf nieuwe complete virusdeeltjes zelfpoëzie ieder moment vallen we uiteen en herscheppen onszelf volmaakt in een nieuw verhaal
uit de verte
het gat proberen we met verzen uit de verte te dichten
de rest
wat is geluk? iedereen op de Mount Everest for ever happy en indien niet voor altijd wat dan met de rest?
nog niet iets
als de slaap me verlaat ben ik voor één ogenblik nog niet iets maar wel alles in de kiem tot ik uit deze nevelsluier slier en in m'n leven stap als in m'n kleren
de vloed
als ik bang ben voor de vloed niet durf meedeinen op m'n gemoed omarm ik verkrampt de vastheid van m'n gedachten als een paal boven water
liggend
geen workout of kilometerteller voor mij liggend mag ik eindelijk de wereld afreizen ik ben een woudloper op zoek naar sporen van mezelf in de woorden van een ander een woordenwoudloper
tijd
voor alle spelerswissels blessures en verloren tijd door owngoals krijgen jij en ik nu toegevoegde tijd
hoop
wanneer een berg zorgen het uitzicht op hoop verbergt bedenk dan dat wanhoop steeds hoop herbergt
de hoofdweg
het begon met een werk van Klee over Hoofd- en zijwegen gedomicilieerd in m’n hoofd zag ik enkel de hoofdweg en toen ik uit m’n hoofd zakte landde ik op een zijweg maar toen ik uit m’n hoofd zakte landde ik op m’n pootjes viel alles op z’n plaats en jij op mij toen alles op z’n plaats viel hoofd- nabij zijweg en zij- bijna hoofdweg was er enkel die plek binnenin m'n nieuw adres