weten wanneer

spreken en zwijgen
vragen evenveel moed
en weten wanneer
je het één
of het ander doet

oestermantel

had ik maar
een oestermantel
dan wikkelde hij
alles wat scherp voelt
in glad parelmoer

zijn lagen van aragoniet
hielden mijn hart zacht
en deden elke pijn teniet
met hun parelkracht

weer helder

soms heb ik ook
mijn verduistering
dan krijg je me
niet meer te zien
tot ik weer helder
uit de knopenlijn ben
en in volle vorm
tevoorschijn kom

het leven

het leven
is soms als
lekkere rabarberconfituur
niet te zoet
niet te zuur

papieren parasol

naast ons op het terras
zitten ze
enkel het haar is grijs
het vertellen, lachen
en elkaars hand vasthouden
is kleurrijk

ik moet het vragen
zijn ze al lang samen?
want enkel in mijn dromen
kan ik het geloven

jazeker, maar na regen
kwam niet altijd zonneschijn
zei Hélène

wanneer ze weg zijn
haast ik me
om de papieren parasol
mee te nemen
uit haar Aperol

niets liever

ik hoop bij jou
goed te landen
zodat mijn sporen
blijven kleven
aan je handen
want ik wil niets liever
dan dat kleine stukjes mij
bij jou mogen ontkiemen