leed

hoe kan leed
stoppen
als het
ver-duren heet

plooien

terwijl ik alles
had glad gestreken
bracht het stof
dat neerstreek
plooien in m'n gedachten

als ik jou zie

ik weet niet hoe
met één hand klappen
klinkt
maar ik weet
dat als ik jou zie
mijn hart zingt

het kleine

kom, mijn kind
ik neem je mee
hoog boven de wolken
met zicht op een kleurrijk
lappendeken en de zee
want alles en iedereen
lijkt dan volmaakt tevree

toe, mijn kind
neem het maar mee
voor altijd in je gedachten
dit tableau van peis en vree
zodat het kleine daar beneden
jou het grootse nooit kan afleren

als aan lava

ik lijk een berg
wanneer ik
cassante dingen zeg
scherp en hard
maak ik brokken
maar onzichtbaar
zijn de schokken
doordat alles raakt
aan een gevoelige laag
als aan lava
in een vulkaan

voelend zien

hoe vind je 
diepgang
op plat papier
geen tunnels of
grondig graven hier
enkel wanneer je
als een mol
voelend ziet
maakt het niet uit
boven- of ondergronds
kent hij niet

manifest

je vroeg naar mijn
persoonlijk manifest
Martin Luther King maar 
mijn droom is klein
niets van formaat
nochtans doet schrijven
dingen ontstaan
die er nog niet zijn
dat maakt mijn leven
tot een festijn
mijn feest
mani fest