soms zouden we liever niets zeggen toch malen we maar door tijdens de maaltijd
koesteren
wanneer liefde wil dat je je koest houdt weet je niet wat koesteren is
dat verklaart alles
door onze spiegelneuronen voelen we mee met een ander en alles intenser vertel ik haar oh...dat verklaart alles zegt ze die spiegelhormonen
uit de verte
het gat proberen we met verzen uit de verte te dichten
op tijd en stond
als je lang genoeg schudt zoals aan een broodrooster wanneer hij vastloopt bij gebrek aan veerkracht ontdek je plots het overvolle kruimelschuif dat je op tijd en stond elegant eens kan legen
de vloed
als ik bang ben voor de vloed niet durf meedeinen op m'n gemoed omarm ik verkrampt de vastheid van m'n gedachten als een paal boven water
niemendalle meer
tien dagen plezier en vertier op het programma Kama en Praga Khan op commando wordt er gefeest ambras of gezeik is niet toegestaan maar dan ineens niemendalle meer alles valt stil hoe moet het nu verder zonder sfeer of sfeerbeheer
tijd
voor alle spelerswissels blessures en verloren tijd door owngoals krijgen jij en ik nu toegevoegde tijd
het zomert
half twee ’s nachts languit keuvelen ze samen apart op het dakterras acht uur met open vensters maken we ruzie over kleinigheden die steeds groter worden negen uur vrijuit start hij zijn zeurende slijpschijf tien uur men verwacht 22 graden het zomert rond onze voorschoot van een hof
schitteren
en wat als we eens zouden luisteren schitteren door niets te zeggen of niets te doen of als je het toch wil benoemen met luister lui zijn