therapoëzie

vijf keer prikken
vier minuten microgolf
twintig keer slikken
buikje vol
de heerlijke rest
van de avond
lezen onder de wol

bomen in de knop
duiven roepen luid
maar ik wil niet op
nee, ik wil er niet uit
vandaag wil ik even
niet mee met het leven
m'n wekker protesteert
en weet niet meer
waar ik ben gebleven
nee, voor even
trek ik er mooi
de stekker uit

als je zelfs bij onweer
weet te blijven staan
ben je onweerstaanbaar

telkens als je zegt
dag mutti
of dag mamsie
voel ik me
met vakantie

ooit leefden we
samen in een huis
nadien maakte ik
van de stad
waar we elk wonen
onze thuis
kamers werden straten
waar we nu graag bijpraten

zij zag hem
wel zitten
maar
hij zag haar
niet staan

toen ze terugkwam
na lang weggeweest
vroeg ze
ruik ik nog
naar mezelf
het meest?

zoals olie en water
mengelen wij niet
zonder liefde
als emulgator

een half leven geleden
heb ik dankzij haar
mezelf voor 't eerst begrepen
bestond zij wel echt
ik wilde het niet weten
haar eigenlijk enkel lezen
tot ik gisteren haar zo nabij
vanop m'n plek op de eerste rij
volledig ondersteboven
door positieduizeligheid
heb durven vragen
blijf alstublieft schrijven
tot het einde van mijn tijd