dit jaar blijft
maar duren
en legt me
voortdurend
in de luren
het is precies
een spel
ik vind de uitgang
nog wel
zee
voel je nooit
tussen twee vuren
ik ben zee
erg diep
als je iets
wil uitdrukken
moet je erg diep
inademen
onze kaarsen
bij elk verlies
schreien onze kaarsen
hete tranen van verdriet
het leven
het leven
is geen
roze maneschijn
apart
samen
is een vak
apart
dag en nacht
dag en nacht
aait m'n adem
mijn hart
in m’n hoofd
wanneer ik
in m'n hoofd
teveel opkrop
huilt enkel
mijn douchekop
zitten
ik zie het zitten
als ik zelf
ook eens kan zitten
verzacht
met de jaren
is alles verzacht
mijn hart
mijn blik
mijn buikplooi
die lacht