ik ski
zelfs zonder sneeuw
hors piste
ik slalom
alle dagen
à l'improviste
nergens
waar ik
ook ga
nergens
ben ik
afgeschermd
nowhere
nowhere
is not
now here
onze kaarsen
bij elk verlies
schreien onze kaarsen
hete tranen van verdriet
in m’n net
ik wil je
niet missen
ik naai in m'n net
alle mazen dicht
om je zeker
te kunnen opvissen
bijzonder
het is zo
bijzonder
ik wil
bij
jou zijn
en ook
zonder
troost
als je troost mist word je mistroostig
tot rust
kom, lig maar bovenop mij als een zeester wijzend naar alle windstreken dan kom ik helemaal tot rust en hoef ik geen verzwaringsdeken
toren
met een achtergelaten strandschepje in de hand bouw ik jou met woorden als dat ik van je hou een toren zonder zand
huidzucht
zonder elkaar raakte ik verslaafd aan de herinnering van voldaan gelaafd aan het zout en de zon in je halskuiltje warm en gelaagd nu het weer kan speur ik vergeefs naar het zilte pad in je tuin ik weet niet meer hoe het moet en doe me laveloos tegoed aan elke vezel van m'n faalmoed
