als de deur dichtgaat

wat blijft er
van ons
na ons
als de deur dichtgaat
een nu
zonder straks
en zonder jou
herbegin ik
de dag
aan de Isis
waar een leven
niet van tel is
en het eender is
of je opstaat

licht

de woonboot
voor herstel gehuld
in een doorschijnend zeil
op een nachtelijke Leie
gloeit als een glimworm
de klassieke muziek
neemt me mee
weg van een karwei
van alledag
naar hoe het ook zijn kan
licht zonder festival

inhaken

wanneer ik het niet begrijp
sta ik daar verloren
zonder grip
op zoek naar de zin
waar m'n vraagteken
kan inhaken

niemendalle meer

tien dagen
plezier en vertier
op het programma
Kama en Praga Khan
op commando
wordt er gefeest
ambras of gezeik
is niet toegestaan
maar dan ineens
niemendalle meer
alles valt stil
hoe moet het nu verder
zonder sfeer
of sfeerbeheer

niets

als je kijkt
naar de toekomst
dan zie je
niets
van wat je hebt
hier
niets
van wat je bent
nu
dan zie je
enkel
wat je vindt
dat je toekomt

ten langen leste

uit angst
zet je je schrap
van woede
zet je de aanval in
de nieuwkomer
houdt zich nochtans gedeisd
gebukt en tot overgave bereid
het terrein niet opgeëist
schrikt het vreemde af
ten langen leste
niet meer zwart of wit
wordt de nieuwkomer
aarzelend aanvaard
zelfs zonder maar
of kattenfluisteraar

sommige dingen

sommige dingen
hoorden al altijd
bij mij
ook al waren ze
er nog niet
en eens ze er waren
wist ik niet meer
wie ik zonder was
zoals
die ene pull
bijvoorbeeld

overgave

je gedachten
steeds je trouwe dienaars
collaboreren
in de onderhandelingen
met de ijlheid
die nu daarboven regeert
je lijf
je levenslange bondgenoot
capituleert
in de strijd
tegen de zwaartekracht
die je elke dag meer
naar de aarde lokt
tot overgave gedwongen
verlies je
elk houvast