huidzucht

zonder elkaar
raakte ik verslaafd
aan de herinnering
van voldaan gelaafd
aan het zout en de zon
in je halskuiltje
warm en gelaagd

nu het weer kan
speur ik vergeefs
naar het zilte pad
in je tuin
ik weet niet meer
hoe het moet
en doe me
laveloos tegoed
aan elke vezel
van m'n faalmoed

in haar verhaal

twee vlechtjes
in het haar
een lange rok
en een jongen
zonder paard
ik ben een prinses
kroont ze zichzelf
in haar verhaal
slaat de klok
nooit twaalf

naar buiten zonder

meestal ga ik naar buiten
zonder
maar vandaag had ik het aan
als een oude vergeten trui
mijn lichaam

met wolligheid verleidt het
in geuren en kleuren
misleidt het
met verve verhullend
leidt het af
mijn zachte buitenwacht

voelend zien

hoe vind je 
diepgang
op plat papier
geen tunnels of
grondig graven hier
enkel wanneer je
als een mol
voelend ziet
maakt het niet uit
boven- of ondergronds
kent hij niet

als de deur dichtgaat

wat blijft er
van ons
na ons
als de deur dichtgaat
een nu
zonder straks
en zonder jou
herbegin ik
de dag
aan de Isis
waar een leven
niet van tel is
en het eender is
of je opstaat

licht

de woonboot
voor herstel gehuld
in een doorschijnend zeil
op een nachtelijke Leie
gloeit als een glimworm
de klassieke muziek
neemt me mee
weg van een karwei 
van alledag 
naar hoe het ook zijn kan 
licht zonder festival

inhaken

wanneer ik het niet begrijp
sta ik daar verloren
zonder grip
op zoek naar de zin
waar m'n vraagteken
kan inhaken

niemendalle meer

tien dagen
plezier en vertier
op het programma
Kama en Praga Khan
op commando
wordt er gefeest
ambras of gezeik
is niet toegestaan
maar dan ineens
niemendalle meer
alles valt stil 
hoe moet het nu verder
zonder sfeer
of sfeerbeheer