leed

hoe kan leed
stoppen
als het
ver-duren heet

huidzucht

zonder elkaar
raakte ik verslaafd
aan de herinnering
van voldaan gelaafd
aan het zout en de zon
in je halskuiltje
warm en gelaagd

nu het weer kan
speur ik vergeefs
naar het zilte pad
in je tuin
ik weet niet meer
hoe het moet
en doe me
laveloos tegoed
aan elke vezel
van m'n faalmoed

goed en wel

dat het
pijpenstelen giet
deert me niet
daar waar ik ben
is alles goed en wel
niemand hoeft
iets te veranderen
ik ben aan het woordwandelen

eindelijk voldaan

opgejaagd
duw ik de tijd
in wijzerzin 
weerspannig
voor me uit
in de hoop
jou eerder te zien
en eindelijk voldaan
in het moment
te kunnen stilstaan

tot ik je zie

ik wacht je op
terwijl je er al bent
na al die tijd
voel je nabij
en toch onbekend
tot ik je zie
warm ik me
aan m'n koffie

klein

om jou te ontmoeten
in je krimpende wereld
maak ik me zo klein
dat ik door het kattenluikje pas