de bank

vroeger
was je elke dag op weg
naar de stad van de Bank
vastberaden en beslist
vandaag
ben je zo vaak je kan op weg
naar de plek van je bank
aarzelend en zacht
zij was het
die dit geschenk voor je bedacht
de bank staat alleen
midden in de velden
en nodigt uit
om onderweg in rust
mekaar te verkennen
de plek
heb je speciaal uitgezocht
je gaf haar je naam
het einde van jouw tocht
op weg ernaartoe
hou je halt
bij wie je bent geweest
en wat het leven je bracht
kleine zorgen
en vaak ook feest
en dan zie je haar zitten
zij die niet alleen nu
toegewijd op je wacht
bewonderend zeg je
het leven gaf haar kracht
stap voor stap
beweeg je je dichter
naar haar toe want
de weg gaat verder

goedbedoeld

de kleine woordjes
schuifelen moeizaam
over en weer
tussen jou en mij
over het harige tapijt
struikelen
over de knopen
tot aan de rafelige franjes
waar ze goedbedoeld
blijven hangen

lankmoedig

de natuur
is lankmoedig
vol geduld en gewillig
om mij te laten leven
lang en moedig
nadat ik geen leven meer kan geven
opdat ik jou
over het leven
zou vertellen

wat onvolledig is

je complimenten
kan ik niet goed horen
nauwelijks toelaten
nochtans complementeren ze
wat onvolledig is
maken ze heel
wat half is
misschien als ik ze opschrijf
geloof ik ze wel

Dirty dancing

geld
is geen probleem
zeg je
ik zal je onderhouden
zeg je
ik zal op je leunen
denk ik
voor je staan
m’n handen op je schouders
steunen
en jij zal me
houden
onder
m’n bekken
me liften
zoals vroeger
toen we 14 waren
en naar Dirty dancing keken

zacht

onze knieën
tegen elkaar
onder tafel
onze handen
in elkaar
achter de rug
je wijsvinger
zacht
over de muis
van m’n duim
waar en wanneer
het maar kon
je was zo belangrijk
dat ik jarenlang
niets met je begon

vandaag

samen op de dijk
arm in arm
je hebt witte haren
maar nog steeds een stevige tred
de zee
kalme getuige
heeft tijd
weids en uitgestrekt
wij hebben vandaag
en de tijd
die ons rest