als ik jou zie

ik weet niet hoe
met één hand klappen
klinkt
maar ik weet
dat als ik jou zie
mijn hart zingt

gedicht

wanneer licht
aan de waarnemingshorizon
wordt onttrokken

aan de zwaartekracht
niet meer ontsnapt

het zwarte gat
blijvend verlicht
gedicht

het kleine

kom, mijn kind
ik neem je mee
hoog boven de wolken
met zicht op een kleurrijk
lappendeken en de zee
want alles en iedereen
lijkt dan volmaakt tevree

toe, mijn kind
neem het maar mee
voor altijd in je gedachten
dit tableau van peis en vree
zodat het kleine daar beneden
jou het grootse nooit kan afleren

wat was

gisteren
dacht ik
aan morgen
ooit zal er

morgen
zal ik denken
aan gisteren
nooit was er

vandaag 
vouw ik
wat was
in laagjes 
in de kast
en plooi me
zonder gemis
naar wat is

in haar verhaal

twee vlechtjes
in het haar
een lange rok
en een jongen
zonder paard
ik ben een prinses
kroont ze zichzelf
in haar verhaal
slaat de klok
nooit twaalf