nietszeggend

na elke vraag van jou
neemt mijn antwoord
me in stilte
op sleeptouw
en verdwijn ik
nietszeggend
op wereldreis
naar een ver oord

ik dans

de lichten gedoofd
de muziek luid
zweet parelt
op m'n huid
ik dans
en paradeer
het publiek stuwt me
over en weer
ik schreeuw vanbinnen
Say my name
wat een fame
mijn optreden
met Florence
en haar machine
is net echt
naast m'n aanrecht

omheining

hitte
in m'n hoofd
muziekgolven van
Souad Massi
mijn voeten
als leer gelooid
m'n wangen
als de Atlas geplooid
rond m'n ogen
zwarte Kohl
de enige omheining
ik ben
m'n eigen reisbestemming

in vorm

ik ben in vorm
vanuit m'n ligzetel
het schijfje citroen
uit mijn mojito 
als een discus weggeworpen
toch wel 2 meter ver
en mijn schouder
haast uit de kom

half

een visser
ving in zijn net
een nixe
een vrouwelijke, halfmenselijke vis
half
trok ze hem
half
zonk hij weg
gevangen in zijn net
vermocht ze
nochtans niks
toch werd hij
niet meer gezien

ten langen leste

uit angst
zet je je schrap
van woede 
zet je de aanval in
de nieuwkomer 
houdt zich nochtans gedeisd
gebukt en tot overgave bereid
het terrein niet opgeëist
schrikt het vreemde af
ten langen leste
niet meer zwart of wit
wordt de nieuwkomer
aarzelend aanvaard
zelfs zonder maar
of kattenfluisteraar

vanochtend

ik was vanochtend
zo moe en
nog helemaal
gewikkeld
in de slaap
van de nacht
dat zelfs
m'n dagcrème
niet bleef plakken