wie we ooit waren

wat rest ons
wanneer we vergeten
wie we ooit waren
in onze kinderjaren
onze streken
de wilde haren

wat rest ons
wanneer we praten
zoals op LinkedIn
job is de max
promotie in zicht
elke connectie een win win

vallen

nooit gedacht
maar mijn liefde
heeft ballen
ze laat je
nooit vallen
in de gespreide armen
van de zwaartekracht

de avond

vijf keer prikken
vier minuten microgolf
twintig keer slikken
buikje vol
de heerlijke rest
van de avond
lezen onder de wol

niet mee

bomen in de knop
duiven roepen luid
maar ik wil niet op
nee, ik wil er niet uit
vandaag wil ik even
niet mee met het leven
m'n wekker protesteert
en weet niet meer
waar ik ben gebleven
nee, voor even
trek ik er mooi
de stekker uit